dr hab. Łukasz Laskowski
dr hab. Łukasz Laskowski

Rozmawiamy z dr hab. Łukaszem Laskowski na temat projektu pt. „Cienkowarstwowe układy jednostek trwale magnetycznych oparte na krzemionkowych matrycach porowatych”.

Jakie podejścia/metody będą zastosowane w badaniach?

Na wstępie należałoby powiedzieć, że powinniśmy tu mówić raczej o podejściu do realizacji projektu, nie do badań. Badania są tylko narzędziami do osiągnięcia celu, którym jest potwierdzenie tezy projektu. Jeśli zaś chodzi o podejście czy metodykę, to ogólnie nazwałbym ją interdyscyplinarną. Trudno bowiem jednoznacznie powiedzieć, w jakiej dziedzinie naukowej tak naprawdę się poruszamy. Sam projekt obejmuje panel ST5, czyli nauki o materiałach, jednak prowadzone badania to raczej fizyka i chemia. Istotną częścią projektu była sama synteza, która realizowana była metodami inżynierii molekularnej. Myślę, że całościowo projekt można przyporządkować nanotechnologii, która swoim zasięgiem obejmuje wszystkie wymienione tu obszary.

Czy nastąpi ich analiza/porównanie?

Oczywiście. Analiza porównawcza otrzymanych wyników to klucz do realizacji celu projektu. Rzadko zdarza się, aby pojedynczy wynik naukowy był informatywny. Zawsze trzeba go odnieść do pozostałych rezultatów, otrzymanych w ramach założonej metodologii badawczej.

Czy materiały, którymi zajmuje się Pan Profesor były już badane wcześniej?

Nie. To autorskie materiały. Zostały one zaprojektowane na podstawie analizy potrzeb. Uznałem, że perspektywicznym materiałem byłby układ nanometrycznych jednostek magnetycznych mogących być zastosowanymi jako jednostki pamięci, bądź neurony molekularne. Skrupulatnie rozważyłem, jakie własności fizykochemiczne powinien mieć taki materiał, następnie zaprojektowałem jego strukturę molekularną w taki sposób, aby implikowała te własności. Nigdzie w literaturze nie znalazłem takiej struktury, dlatego mogę z dużym prawdopodobieństwem powiedzieć, że te materiały są unikatowe.

Jaki jest cel naukowy projektu?

Po prostu: synteza materiału o założonej strukturze i dogłębna jego charakterystyka fizykochemiczna. To sprowadza się właściwie do potwierdzenia bądź obalenia tezy projektu, która mówi, że synteza materiału o założonej strukturze i własnościach jest możliwa.

Czy możliwe jest uzyskanie materiałów o złożonej strukturze molekularnej?

Taką miałem nadzieję rozpoczynając projekt. Teraz, mając już wysyntezowany materiał i większość wyników badań, mogę powiedzieć, że to istotnie możliwe.

Na co mogą przełożyć się wyniki badań?

Na pewno na rozwój nauki. Dzięki badaniu przedmiotowych materiałów sporo dowiedzieliśmy się o zachowaniu pewnych szczególnych nanoobiektów. Wraz z zespołem opracowaliśmy wiele ciekawych technologii produkcji unikatowych materiałów i wdrożyliśmy kilka ciekawych (naszym zdaniem) podejść do metod inżynierii molekularnej.

Oprócz tego, mam nadzieję, że wynikiem realizacji projektu będą wdrożenia. Otrzymane przez mój zespół materiały mają ogromny potencjał aplikacyjny. Podkreślić chcę, że nie tylko w elektronice i informatyce, jak zakładałem na początku, ale również w medycynie czy katalizie.

Dziękujemy za rozmowę i życzymy samych sukcesów

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz komentarz!
Wprowadź swoje imię

*