Jak walczyć z nagłą utratą krwi? Za tym pytaniem kryje się projekt prowadzony przez mgr inż. Julię Radwan-Pragłowską.

Jaka była geneza tego wyjątkowego projektu? 

Może na początek przedstawię tło – ogromna ilość transfuzji krwi, około czterdzieści procent traumatycznych i ponad dziewięćdziesiąt procent śmiertelnych zgonów miało miejsce w warunkach przedszpitalnych, a pięćdziesiąt procent tych zgonów odnotowano z powodu zbyt dużej utraty krwi, więc jest o co walczyć. Okazało się również, że nasze wcześniej opracowane materiały z obszaru inżynierii tkankowej wykazują dobre właściwości hemostatyczne – komentuje inż. Radwan-Pragłowska z Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej, kierownik projektu pt „BioHemPro – personalizowane bifunkcyjne matryce hybrydowe o indukowanych właściwościach bioaktywnych jako innowacyjne systemy hemostatyczne” nr LIDER/21/0120/L-10/18/NCBR/2019.

Na jakim obecnie etapie znajduje się projekt?

Mamy już gotową technologię otrzymywania materiałów, łącznie ze zwiększeniem skali produkcji. W ramach projektu LIDER przygotowywane są dedykowane grupy produktowe.  Dla zastosowań indywidualnych, umieszczane w każdej apteczce samochodowej czy w zakładzie pracy. Kolejną grupą są materiały opracowane do zabezpieczenia zabiegów i operacji w placówkach medycznych, wraz z możliwością personalizacji znakomicie ułatwiłyby prace lekarza. Technologia 3D wykorzystująca technikę druku przestrzennego pozwala dopasować opatrunek do konkretnego kształtu danego pacjenta, wprost z tomografu trafia na modelowanie 3D – podkreśla inż. Radwan-Pragłowska.

Walorem materiału jest personalizacja opatrunków hemostatycznych oraz szybka reakcja sięgająca nawet 80 sekund. Większość obecnie dostępnych nie posiada właściwości antybakteryjnych, a te właśnie takie posiadają, i to w stosunku do różnych szczepów bakterii. Ponadto mogą być zastosowane w różnych warunkach termicznych, co jest kluczowe, gdy organizm się wychładza i właściwości krzepnięcia krwi drastycznie spadają.Analiza zagadnienia przyniosła następujące wnioski – nie ma zbyt wielu materiałów o tak wysokich parametrach hemostatycznych, a jeżeli są, ich cena jest wysoka. Zespół podjął się więc wyzwania, widząc szansę na komercyjny sukces tego materiału, w dodatku w tym przypadku mierzony również ilością uratowanych ludzkich istnień.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz komentarz!
Wprowadź swoje imię

*