dr hab. Piotr Jedziniak
dr hab. Piotr Jedziniak

Mikotoksyny to duża grupa drugorzędowych związków wytwarzanych przez określone rodzaje pleśni. Powszechnie występują w środowisku naturalnym a w szczególności w żywności wytworzonej ze zbóż. Występują również powszechnie w paszach dla zwierząt. Od lat znana jest ich toksyczność obejmująca, w zależności od mikotoksyny działanie kancerogenne, estrogenne, mutagenne, teratogenne i immunotoksyczne, mówi dr hab. Piotr Jedziniak, prof. instytutu. odpowiedzialny za m.in. projekt pt. „Biomarkery mikotoksyn u trzody chlewnej”.

Wśród zwierząt gatunkiem szczególnie narażony są świnie, prawda?

Mikotoksykozy  są  zagrożeniem  dla  prawidłowego  funkcjonowania  większości  narządów świń  jak również  rozrodu.  Dąży  się  zatem  do  ograniczenia  wpływu  mikotoksyn  na  zwierzęta  poprzez  m.in kontrolowanie  poziomów  mikotoksyn  w  paszy  i  produktach  paszowych. 

W  ostatnich  latach szczególnego znaczenia  nabrała ocena  narażenia  poprzez  analizę biomarkerów narażenia na mikotoksyny. W przypadku mikotoksyn   biomarkerami   narażenia   nazywamy   m.in.   związki macierzyste lub ich metabolity występujące w tkankach, płynach ustrojowych i wydalinach zwierząt. Badania takie, prowadzone do tej pory w dość wąskim zakresie, obejmowały analizę biomarkerów mikotoksyn we krwi i moczu trzody.

Główny cel projektu?

Celem projektu jest opracowanie metodyki oznaczania biomarkerów mikotoksyn w płynach ustrojowych i przebadanie ich zanikania w trakcie doświadczanie z udziałem zwierząt. Opracowana metodyka badawcza zostanie wykorzystana do analizy próbek płynów ustrojowych, wydalin i sierści zwierząt, którym zostanie podana pasza zawierająca podwyższone poziomy mikotoksyn. W drugiej części projektu, metoda zostanie zastosowana do monitoringu biomarkerów, mikotoksyn na trzech fermach trzody chlewnej na przestrzeni całego cyklu produkcyjnego.

Czy realizacja projektów przyczyni się do poprawy diagnostyki mitoksykozy u trzody chlewnej?

Tak, np. poprzez stworzenie nowoczesnego narzędzia diagnostycznego. Wyniki doświadczeń z udziałem zwierząt pozwolą na uzupełnienie wiedzy na temat toksykokinetyki biomarkerów trzech najczęściej występujących mikotoksyn – deoksyniwalenolu, zearalenonu i ochratoksyny A.

Wyniki projektu przyczynią się do lepszego poznania mechanizmów oddziaływania mikotoksyn na zwierzęta, co przyczyni się do ograniczenia negatywnego wpływu tych związków na zwierzęta, zmniejszenia strat w hodowli trzody i poprawy wyników ekonomicznych.

Dziękujemy za rozmowę i życzymy samych sukcesów!

Sebastian Wach

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Wpisz komentarz!
Wprowadź swoje imię

*